Terwijl Han door het raam van zijn woning een land zag dat grotendeels tot stilstand was gekomen — wat hij vroeger een kwakkelwinter noemde — za John letterlijk hoog en droog in Dubai. Hij keek om zich heen. Niet alleen in het protserige centrum met zijn superwolkenkrabbers, maar ook daarbuiten, in de wijken waar het gewone leven zich afspeelt.
Wat is vrijheid, vraagt hij zich af. Wie het strakke stramien volgt van emir Mohammed bin Rashid Al Maktoum tevens premier van de Verenigde Arabische Emiraten — kan een rustig, veilig en voorspelbaar leven leiden, zonder dat iemand zich met je bemoeit. Orde, welvaart, veiligheid. Maar tegen een prijs. John deelt zijn observaties met Han. En samen stellen zij de vraag die blijft hangen: Wat zou u kiezen?
De rust onder de emir — maar met uw mond op slot in het restaurant? Of Nederland, met al zijn gedoe, zijn vrijheden, en zijn steeds tastbaardere dreigingen? Bekijk hier de site van de emir en lees zijn poëzie: https://sheikhmohammed.ae/en-us/Pages/PoetryHome.aspx
Het gevoel van vrijheid dat John ervaart, heb ik ook in Koeweit ervaren waar ik een tijd gewerkt heb. Dat was nog in de tijd van openbare opkanging als doodstraf. Die tijd zal nu wel voorbij zijn maar de straffen die je in de Arabische landen krijgt voor misdaden zijn aanzien zwaarder dan de taakstraffen die hier gegeven worden. Doostraf bestaat nog steeds en de gevangenisstraffen voor misdrijven zijn hoog. Leven zonder airconditioning is moeilijk. Ik denk dat de Arabieren nu ook niet meer zonder kunnen. 50 graden of meer in de zomer is geen uitzondering. Auto rijden met je ruitenwissers aan was gewoon, de luchtvochtigheid was zeer hoog. Na lange tijd was het fijn om in het kikkerlandje terug te zijn: winter, lente, zomer en herfst in plaats van elke dag zon. Het was weer een leuke en interessante podcast. Bedankt
Beste heren,
Mijs inziens is de lofzang van dhr. Knieriem voor Dubai/ de emiraten nogal kortzichtig. Het verschil tussen de autochtone bevolking en de bemiddelde expats enerzijds, en de werkende onderklasse (voornamelijk mensen uit pakistan, bangladesh, india) anderzijds, is gestoeld op fundamentele discriminatie. Inderdaad, deze mensen verdienen vaak beter als in hun eigen land, maar werken extreme uren, onbeschermd, vaak in extreme omstandigheden (hitte). Het is een vorm van moderne slavernij, en, los van ieder ander argument, blijft het ten allen tijde onethisch deze mensen uit te buiten. Ethiek is geen luxe, maar eem fundamentele pijler voor een stabiele en bloeiende samenleving op de langere termijn.
Dan mbt het ogenschijnlijke succes van de emiraten en het hedentendaagse falen van Westerse democratieen. Ik denk dat de geconcentreerde rijkdom in de emiraten niet los kan worden gezien van de laatste ontwikkelingen in Het Westen. Rijke westerlingen zijn massaal geemigreerd uit eigenbelang, om in Dubai nog minder bij te hoeven dragen aan een gemeenschappelijk belang. Ofwel, sociaal belang word ondermijnd door eigenbelang. Zonder de ontwikkeling in het Westen had de emiraten zich niet kunnen vormen tot wat het nu is. De vergelijking, dat zij eea beter hebbrn georganiseerd dan wij, is daarom wat mij betreft gestoeld op een drogreden. De uitdagingen/kansen die beiden delen van de wereld in de tijd hebben gezien waren totaal anders.
Uiteraard deel ik wel de zorgen omtrent de problemen in Nederland/ elders in het Westen. We lijken collectief de weg kwijt en hebben naarstig nieuwe inspiratie nodig om niet volledig in verval te raken. Ik ben bang dat een dieptepunt (oorlog? economische crisis) eerst bereikt moet worden alvorens we weer enige saamhorigheid voelen. Mensen moeten stoppen alleen voor zichzelf te denken.
Dank voor de podcast, beiden.
Mvg
Bart Verberne